Η Συζήτηση στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό 2012.


Η Ομιλία του Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Λακωνίας Καθηγητή κ. Λεωνίδα Γρηγοράκου στις 3.12.2011 στη Βουλή των Ελλήνων με θέμα: «Συζήτηση για τον Προϋπολογισμό 2012»

 

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, στο σημαντικότερο νομοσχέδιο της χρονιάς, που κάθε χρόνο η εκάστοτε κυβέρνηση είχε να πει κάτι και το νομοσχέδιο αυτό ήταν το ιστορικό γεγονός της χρονιάς, η απάντηση, κύριε Πρόεδρε, είναι η εικόνα της Αίθουσας. Τα πράγματα είναι πάρα δύσκολα. Τόσο δύσκολα που έχουν δυσκολέψει και εμάς.

Ο Προϋπολογισμός είναι μια πάρα πολύ καλή δουλειά που έχουν κάνει οι τεχνοκράτες του Υπουργείου Οικονομικών. Όμως, δεν είναι τίποτα άλλο, κύριε Πρόεδρε, παρά μία άσκηση επί χάρτου, διότι κάθε χρόνο ακούμε τα ίδια και τα ίδια και σε σύντομο χρονικό διάστημα ερχόμαστε όλα αυτά να τα ανατρέψουμε.

Και όλα αυτά, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί υπάρχουν αστάθμητοι παράγοντες, διότι η ίδια η ζωή είναι αστάθμητη.

 Η οικονομία πια σε κανένα επίπεδο δεν είναι προβλέψιμη. Η παγκόσμια οικονομία ταλανίζεται. Ο κόσμος βρίσκεται σε αναστάτωση, σε ανασφάλεια. Εμείς στην Ελλάδα βιώνουμε το χειρότερο χειμώνα της Μεταπολίτευσης.

Τα σύννεφα είναι βαριά πάνω από την Ευρώπη. Δεν ξέρουμε τις επόμενες μέρες τι μας επιφυλάσσει αυτή η απραξία των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπάρχει ένα έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη. Γι’ αυτό κιόλας δεν μπορούμε να πάρουμε γρήγορα αποφάσεις.

Εγώ θα ψηφίσω αυτόν τον Προϋπολογισμό για έναν και μόνο λόγο. Γιατί κάθε προϋπολογισμός αποτελεί και ένα μπούσουλα, να ξέρουμε δηλαδή πού πάμε και τι κάνουμε, όχι ότι αυτός ο Προϋπολογισμός θα επιτύχει.

Διάβασα με προσοχή τον Προϋπολογισμό και είδα ότι η δημοσιονομική στρατηγική και πολιτική της Κυβέρνησης είναι μέσα από τιτάνιες προσπάθειες που πρέπει να κάνει σε σύντομο χρονικό διάστημα, για να αντιμετωπίσει το έλλειμμα μέχρι το 2015.

Πρώτα από όλα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να αντιμετωπίσει τη μεγάλη φοροδιαφυγή των Ελλήνων, που τα προηγούμενα χρόνια ήταν εθνικό σπορ και μας κατηγορούν όλοι στην Ευρώπη και στον κόσμο. Έχουμε γίνει πια ανέκδοτο με τα «Greek statistics». Έχουμε γίνει ανέκδοτο σε όλες τις χώρες του κόσμου για την αναξιοπιστία μας.

Θέλουμε να αυξηθεί το ΑΕΠ. Πώς θα αυξηθεί το ΑΕΠ, όταν οι εισαγωγές μας κάθε χρόνο είναι 45 δισεκατομμύρια και οι εξαγωγές μας, κύριε Υπουργέ που έχετε κάνει και στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και τώρα είστε στο Εργασίας, είναι 30 δισεκατομμύρια; Πώς, κύριε Υπουργέ, να κάνουμε αύξηση του ΑΕΠ, όταν όλα τα προηγούμενα χρόνια όλες οι επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης πήγαιναν σε πίθο Δαναΐδων και δεν κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε; Σήμερα εισάγουμε πορτοκάλια, λεμόνια –φανταστείτε, εισάγουμε ακόμη και λεμόνια, όταν στη Λακωνία σαπίζουν!- σκόρδα, πατάτες. Ό,τι, δηλαδή, έχει στο καθημερινό του τραπέζι ο Έλληνας πολίτης το εισάγουμε. Αυτά τα λάθη κάναμε σαν πολιτικοί τα προηγούμενα χρόνια και τώρα τα πληρώνουμε.

Κύριε Υπουργέ, επειδή έτυχε αυτή την ώρα να είστε εσείς εδώ, στο Υπουργείο Εργασίας που είστε βλέπουμε κάθε μέρα περικοπές συντάξεων. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο και προσπαθούμε μέσα από μια πολιτική περικοπής ακόμη και αυτών των συντάξεων πείνας που έπαιρναν κάποιοι ανάπηροι, ακόμη και αυτές να τις πάρουμε πίσω. Πρέπει να τα ξανασκεφτούμε όλα αυτά. Πρέπει και ως κόμμα πια να επανατοποθετηθούμε στην κοινωνία. Τελικά πού πάμε; Έχουμε κοινωνικό πρόσωπο; Έχουμε κάτι που να ενδιαφέρει την κοινωνία ή είμαστε τόσο αποκρουστικοί απέναντί της; Είδα ότι έγινε μια προσπάθεια σήμερα να συμμορφωθεί το θέμα με τους ανάπηρους.

Κύριε Υπουργέ, τα παιδιά μας φεύγουν. Χάνονται οι ελπίδες μας. Πάνε στο εξωτερικό. Δεν βρίσκουν δουλειά εδώ. Έκλεισαν τα μάτια τους και φεύγουν. Έχουμε ευθύνες για όλα αυτά. Το μέλλον της πατρίδας μας είναι ζοφερό. Θυμίζει μέρες του ‘50 και του ‘60. Εγώ δεν είμαι καταστροφολόγος. Είμαι ένας άνθρωπος, ο οποίος δουλεύω και είμαι και αισιόδοξος. Όμως, κύριε Υπουργέ, πού να βασιστώ, για να βγάλω και αυτή την ελάχιστη αισιοδοξία που έχω μέσα μου; Σε τι; Τι πάει καλά τον τελευταίο καιρό; Και αυτή η Κυβέρνηση, που τόσο εμείς θέλαμε να γίνει και που κάποιοι επιδιώξαμε να γίνει, διότι πιστεύαμε ότι θα λήξει τα πάθη της ελληνικής κοινωνίας, φαίνεται ότι και αυτή η Κυβέρνηση τον τελευταίο καιρό δεν τραβάει όσο θα θέλαμε.

Τι να πω; Ότι είμαι σε ένα νομό που είναι αγροτικός. Επέμενα, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να αλλάξει το μοντέλο των αγροτικών συνεταιρισμών, να πάμε σε ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης. Να πάμε σε εταιρίες αγροτών. Εκεί επιμένουμε ξανά στους αγροτικούς συνεταιρισμούς, όπου γνωρίζουμε τι διαφάνεια και τι αδιαφάνεια παρατηρήθηκε τα τελευταία χρόνια. Και να μην πω τώρα για τους αγροτικούς οργανισμούς, τον ΕΛΓΑ και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, γιατί αν ψάξουμε, θα δούμε πράματα και θάματα για το τι γινόταν τα τελευταία χρόνια. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι γινόταν στη Λακωνία τα τελευταία χρόνια με τις επιδοτήσεις των πορτοκαλιών. Ποιοι έπαιρναν τις επιδοτήσεις και πόσο πλούσιοι είναι, όταν αγρότες στη Λακωνία έπαιρναν 200.000 και 300.000 επιδοτήσεις. Κανείς, όμως, δεν τα έψαξε αυτά.

Θέλω τώρα να πω δυο λόγια, μιας και δεν έχω χρόνο για το θέμα της υγείας. Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρείται μεγάλη κίνηση στα κρατικά νοσοκομεία. Λογικό είναι, κύριε Υπουργέ, να παρατηρείται αυτή η κίνηση, όχι μόνο επειδή προσφέρουν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας, αλλά πια δεν υπάρχει και βαλάντιο για τον ιδιωτικό τομέα της υγείας. Σας λέω, όμως, κύριε Υπουργέ ότι χθες ένας συνάδελφος Βουλευτής με παρακάλεσε, λόγω της ιδιότητάς μου, για ένα κρεβάτι εντατικής θεραπείας. Έψαξα, λοιπόν, στο ΕΚΑΒ και βρήκα ότι υπήρχε θέση αναμονής 35. Και το λέω αυτό, διότι κυκλοφορεί ευρέως ότι λήγουν οι συμβάσεις αυτών των νοσηλευτών, οι οποίοι στήριξαν τις μονάδες Εντατικής Θεραπείας και άνοιξαν τα κρεβάτια της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας τον τελευταίο χρόνο, στα πλαίσια βέβαια του Η1Ν1 για τη γρίπη. Έμαθα ότι λήγουν οι συμβάσεις αυτών των νοσηλευτών οι οποίοι στήριξαν το σύστημα υγείας στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό και πραγματικά έδωσαν μεγάλη βοήθεια.

 Έσωσαν ζωές, κύριε Υπουργέ, τα κρατικά νοσοκομεία. Έμαθα, λοιπόν, ότι λήγουν οι συμβάσεις του και ότι ετοιμάζονται να τους απολύσουν.

Από τη θέση, λοιπόν, που είστε σας δίνω ένα μήνυμα ότι δεν θα προλάβουμε να έρθουμε με ερωτήσεις την επόμενη εβδομάδα, διότι λήγουν οι συμβάσεις. Γι’ αυτό θα πρέπει άμεσα το Υπουργείο Υγείας να ανανεώσει τις συμβάσεις αυτών των εργαζομένων.

Τελειώνοντας, θέλω να πω το εξής: Τη δεκαετία του ΄60 και του ΄50 υπήρξε ένα σχέδιο για την ανασυγκρότηση της χώρας, η οποία ήρθε μετά από την καταστροφή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου Πολέμου στην Ελλάδα. Θα πρέπει, λοιπόν, η Κυβέρνηση αυτή τη στιγμή να βρει οποιονδήποτε τρόπο να δανειστεί ένα ποσό –εξάλλου συνηθισμένοι είμαστε να δανειζόμαστε- για να μπορέσουμε να  ενισχύσουμε το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.

Θέλω να σας πω ότι το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, όπως το είδα το 2010 ήταν 8,4, το 2011 ήταν 6,8 και το 2012 είναι 7,7. Θα θυμούνται πολλοί συνάδελφοι -και τους ευχαριστώ που με παρακολουθούν- ότι αυτό το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων έσωσε την Ελλάδα τη δεκαετία του ’50 και του ’60, διότι έδωσε και ένα κομμάτι ψωμί και ένα κομμάτι εργασία σε κάποιους ανθρώπους της υπαίθρου, οι οποίοι έκαναν μεροκάματο και τάισαν τα παιδιά τους. Σήμερα αυτό το μεροκάματο, κύριε Υπουργέ, δεν υπάρχει πια στην επαρχία, διότι έστω και αυτά τα κομμάτια των 50.000 και των 100.000 ευρώ τα παίρνουν οι μεγάλες τεχνικές εταιρίες  της Αθήνας δυστυχώς και στην επαρχία.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με ακούσατε και πραγματικά, κύριε Υπουργέ, εκφράζω τη μεγάλη μου αγωνία για το μέλλον της πατρίδας μας.

Ευχαριστώ πολύ και ψηφίζω τον Προϋπολογισμό, γιατί πιστεύω ότι είναι η μοναδική διέξοδος αυτή τη δύσκολη στιγμή που περνάει η Ελλάδα.